Espertar co arrecendo a primavera.
Saudar o sol que entra polas fendas das contras.
Saltar nun manto de herba cuberto de margaridas.
Tombarme boca arriba, pechar os ollos, e voar.
Adormecer co zunido da airexa que acariña as follas.
Ver unha vaca fregarse contra un valado.
Tocar unha árbore e sentila latexar.
Camiñar por un carreiro estreito á beira do rio.
Determe sorprendido co cantar dun xílgaro.
Recrearme coas filigranas das correntes de auga que cambian continuamente o aspecto do rio.
Levantar os ollos ao ceo e imaxinar caras xigantes, barcos, e portas secretas.
Correr en busca de acubillo no medio dunha escampada.
Ulir a terra húmida mollada por un trebón repentino.
Sentir un calafrío matutino, un deses que che acelera a circulación.
Coller na man un garabullo máxico e axitalo.
Deixar que falen en min os vencidos polo tempo.
As veces esquezo todo o que quero, outras ando distraído xogando a ser eu.
Que fermosa é a primavera!
Todo o que eu quero.
