Alzar a cruz.

No Monte das Penas buscaron sitio para espetar unha cruz. A cruz era de pau, dura e labrada á macheta.

Deixárona bastante enterrada, suxeita con cuñas, e achumbada a ollo. Visible dende a cidade e dende as aforas tamén, para todos convertíase nunha advertencia intimidatoria, nun espanto. A cruz impoñía.

Aquela cruz dicía seca, sen graza, escura e fría. Cruz solitaria. Cruz.

Morreu a cruz e amañeceu a luz. Que vimos? Cambiou a cruz.

Enterrados coa cruz o pecado e a mentira. Cruz compasiva. Cruz redimida. Cruz.

Pendurada na cruz a esperanza. Cruz infinita. Cruz divina. Cruz.

Cravada na cruz a miña Vida. Cruz eterna. Cruz salvífica. Cruz.

A única cruz á que chamamos amiga. Cruz humana. Cruz amable e tenra. Cruz.

Destino de cruz? Creo na cruz. Cruz aberta. Cruz.

Toca erguer a cruz, aquela mesma cruz, e contemplar canto somos e amamos.

Alza a túa cruz!